Un bon Chabrol. Huh ?!? Vous êtes dans le Périgord


De vakantie in de Périgord kan een bijzondere verrassing opleveren. Zo kun je aan tafel in een restaurant de echte Chabrol tegenkomen. Een oude traditie die nog steeds gebruikt wordt vooral door de oudere generatie.  Jij kijkt raar op je neus als het aan de andere tafel wordt gedaan. Maar wat is het ….

Chabrol chabrol03

chabrot_04_1

De inheemse Périgourdins gieten in het laatste beetje soep van hun bord, een half glas goede wijn. Bij voorkeur van eigen wijngaard of uit de regio, altijd rood. Het bord wordt aan de lippen gezet en met eerbied wordt alles opgedronken. Het geheel is dan nog op de juiste temperatuur en geeft een bedwelmende geur. Handig om je bord schoon te maken voor de volgende gang. Het juiste niveau, de hoogte van de wijn wordt bereikt als de achterkant van de lepel niet meer zichtbaar is.  De beste Chabrols worden gemaakt met het restje uien- of  knoflooksoep, kippensoep of bouillon getrokken van een groot stuk vlees met bot.

Over de oorsprong van deze uitdrukking is men nog in discussie. In de praktijk is het een wijdverspreid gebruik in alle sociale klassen van de Périgourdins in de negentiende eeuw. Echter, deze gewoonte was exclusief voorbehouden aan mannen. Alleen vrouwen die onlangs bevallen waren of borstvoeding gaven kon elke dag een Chabrol claimen. Kinderen en jongeren werden pas volwassen bij het nuttigen van de allereerste Chabrol. Veel later mochten ook vrouwen en kinderen mee doen met deze traditie.

Bovendien werd het geheel unieke gebruik therapeutische deugden toegeschreven. Het zou een herstellend en verkwikkend effect rechtvaardigen. Er werd zelfs gezegd dat een goede Chabrol veertig cent steelt van elke franc bij een bezoek aan een arts. Andere verhalen vertellen dat de Chabrol het in zich heeft om mensen die zijn erg moe zijn als gevolg van gedwongen arbeid of van hard werken op het land en in de uitgestrekte bossen zich gemakkelijker kunnen ontspannen.  Kortom: de Chabrol vermijdt de arts en vervangt de apotheker.  Of is een goed excuus voor een lekkere slok wijn.

Alhoewel deze traditie nog wel altijd aanwezig is bij een feestelijke maaltijd verdwijnt dit oude gebruik helaas langzaam uit het dagelijkse leven van de Périgord.

Liefhebber van de “Tour de France “ ?! Beleef de 10e etappe van de Tour zelf mee.


De 10e etappe van de Tour de France komt vlak langs Village de Montmarsis.

porte-froome-750x410 870x489_tour_de_france_efespten265365-jpg-pagespeed-ce-kqrou-nrmz 2048x1536-fit_peter-sagan-bat-julian-alaphilippe-cherbourg

Deze etappe van Périgeux – Bergerac over 178 kilometers gaat door een van de mooiste streken van Frankrijk. De aantrekkelijke streek de Dordogne met haar kastelen en grotten, oude landschappen met glooiende heuvels en koele bossen, romantische, oude dorpjes, culinaire verleidingen  en vriendelijke bevolking.

Deze uitdagende wedstrijd is voor het eerst gereden in 1903 met slechts 6 etappes over 2428 kilometer met 60 deelnemers waarvan er slechts 21 bij de finish zijn aangekomen. Zij fietsten met een gemiddelde snelheid van 26 kilometer per uur.  Bedenk wel dat in deze tijd de wegen nog niet waren geasfalteerd …. . Nu wordt 40 kilometer per uur gereden op mooie gladde wegen.

Bedacht door en georganiseerd Henri Desgrange werd in het jaar daarop weer een Tour georganiseerd. Deze Tour in 1904 was bijna meteen al de laatste. Door veel weerstand van de lokale bevolking; er werd ook ’s nachts gereden en het lawaai hield de mensen uit hun slaap, werden barricades opgeworpen, glasscherven over de wegen uitgestrooid en was er veel gejouw. De chaos was compleet toen er ook nog een enorm onweer kwam in een van de laatste etappes. Ook bleek dat rijders vaak vals gespeeld hadden door stukjes met de trein te gaan (ach, waarom niet) , binnenwegen te nemen of zich laten trekken.

Maar de trend was gezet. Jaar naar jaar wordt de Tour gereden met andere, nieuwe etappes en andere startplaatsen. Met meer deelnemers, toeschouwers en publiciteit. Eerst alleen verslag in de krant, daarna radio en vanaf 1949 komt de Tour ook op TV.

De gemiddelde afstand per etappe was in de tijd voor de eerste Wereld Oorlog tussen de 300 en 370 kilometer. Tegenwoordig is de gemiddelde etappe afstand 170 kilometer.  Voor de eerste wereldoorlog waren het vooral de Fransen en de Belgen die wonnen. Daarna pakten ook de Italianen prijzen.

Omdat de verslaggevers in de snelheid van de race de leider niet konden herkennen, werd in 1919 de gele trui ingevoerd. Henri Desgrange, hoofdredacteur van de L’Auto-Vélo, de organiserende krant stelde dit voor. Zijn krant werd gedrukt op geel papier. Zo waren de krant en de leider van de ploeg meteen herkenbaar.

Na de Tweede Wereld oorlog gaan steeds meer landen mee doen aan de Ronde van Frankrijk en winnen niet alleen de Fransen de Tour. De bekendste Nederlandse winnaar is Joop Zoetemelk (1980). De winnaar van 2016 is sterke wielrijder Engelse Chris Froome,  die vorig jaar al zijn 3e Tour de France won.

Het wordt ook in 2017 een spannende Tour de France. Geniet enkele etappes mee vlakbij Montmarsis. Bij Domme, Sarlat, Vitrac of Beynac.

Op dinsdag de 11e juli de 10e etappe van Périgeux naar Bergerac. En op zaterdag de 15 juli de 14e etappe van Blagnac (Toulouse) naar Rodez. 

2539048_418_cvcrz2tw8aaq0hk_800x1151p